listopada 08, 2022

1210. Olga Szomańska

1210. Olga Szomańska

 Cześć!

Dzisiaj chciałabym pokazać autograf, jaki otrzymałam drogą listowną. Jest on od polskiej wokalistki, autorki tekstów, kompozytorki i aktorki Olgi Szomańskiej.

Kilka słów o aktorce:

Olga Szomańska primo voto Radwan (ur. 18 listopada 1982 we Wrocławiu) – polska wokalistka, autorka tekstów, kompozytorka i aktorka. Ukończyła Państwowe Liceum Muzyczne we Wrocławiu. Jest laureatką Konkursu Piosenki Francuskiej w Lubinie, Spotkań Literacko-Muzycznych we Wrocławiu i Festiwalu Piosenki Polskiej lat 60. i 70. w Wyszkowie. W 1999 roku została laureatką programu Szansa na sukces, w którym zaśpiewała piosenkę „W moim magicznym domu” z repertuaru Hanny Banaszak. W 2000 występowała na deskach Teatru Muzycznego we Wrocławiu (spektakl Honorificabilitudinitatibus). Rok później znalazła zatrudnienie w Teatrze Muzycznym „Roma” w Warszawie, gdzie występowała w musicalach Miss Saigon oraz Grease. W tym samym czasie wzięła udział w musicalu Kwiaty we włosach. Wspólnie z Markiem Bałatą, Ewą Urygą i zespołem Spirituals Singers Band występowała, jako solistka, w skomponowanej przez Włodzimierza Szomańskiego mszy Missa Gospel’s, wydanej na płycie CD w 2001. W latach 2003–2015 występowała na deskach teatru Rampa w Warszawie, biorąc udział w wielu inscenizacjach, m.in. „Sztukmistrza z Lublina”, „Złotej kaczki”, „Nie uchodzi, nie uchodzi, czyli Damy i Huzary”, „Sześć w jednej”, „Pińskiej szlachta”. W 2004, wspólnie z Janem Radwanem, zaśpiewała piosenkę do czołówki serialu TV Polsat Pierwsza miłość. Tego samego roku wystąpiła gościnnie na albumie Wiara czyni cuda chóru gospelowego Trzecia Godzina Dnia. W 2005 podjęła współpracę z Piotrem Rubikiem, który powierzył jej główną żeńską partię solistyczną w oratorium Tu Es Petrus. Promująca płytę piosenka Niech mówią, że to nie jest miłość, śpiewana przez nią wspólnie z Przemysławem Brannym została wybrana „Przebojem Lata z Jedynką” podczas Festiwalu Jedynki w Sopocie, zdobyła „SuperJedynkę” na 43 KFPP Opole 2006 oraz I nagrodę „TOPTrendy Festiwal” Sopot 2007. W 2007 była solistką oratorium Siedem Pieśni Marii. W 2008 zaśpiewała utwór „Jesienne róże” na albumie Cafe Fogg, a także ponownie wystąpiła gościnnie na albumie PS chóru Trzecia Godzina Dnia. W 2010 wzięła udział w ogólnopolskiej trasie widowiska familijnego „Scooby Doo i Widmo Piratów na żywo” jako Królowa Piratów. Tego samego roku dołączyła do obsady rock-opery Krzyżacy (w roli Danuśki Jurandówny) oraz widowiska muzycznego „Salute to Queen”, poświęconego legendarnej grupie Queen. W 2011 nagrała pierwszą solową płytę, o tytule Nówka, której premiera miała miejsce 13 kwietnia. Na płycie znalazło się 13 utworów (w większości autorskich) napisanych wspólnie z kompozytorem Marcinem Partyką. W latach 2012–2013 współpracowała z katowickim teatrem Old Timers Garage, gdzie wcieliła się w rolę Michelle w polskiej adaptacji kanadyjskiego musicalu The Bricklin Musical – Samochodowa Fantazja. Inne role musicalowe Szomańskiej to: fryzjerka Paulette w musicalu „Legalna Blondynka” w Krakowskim Teatrze Variété, Deloris van Cartier w musicalu „Zakonnica w przebraniu” w Teatrze Muzycznym w Poznaniu. W 2013 zaśpiewała w ścieżce dźwiękowej do animacji Walta Disneya Kraina lodu. Wykonuje także utwór Styl szakala z kreskówki Lwia Straż. W tym samym roku, wraz z Joanną Moro i Agnieszą Babicz, nagrała płytę Piosenki Anny German. Od kwietnia 2014 do grudnia 2021 wcielała się w postać Marzenki Laskowskiej-Lisieckiej w serialu TVP2 M jak miłość. 19 czerwca 2015 wystąpiła w polsko-włoskiej wersji utworu „Vivere” w duecie z Andreą Bocellim, podczas koncertu inauguracyjnego programu „ESK Wrocław 2016” na Stadionie Miejskim we Wrocławiu. 30 lipca 2016 Olga Szomańska wystąpiła wraz z innymi wokalistami podczas koncertu Wierzę w Boże Miłosierdzie na Światowych Dniach Młodzieży, wykonując piosenkę Our God z repertuaru Chrisa Tomlina. Widownia liczyła ponad dwa miliony. Koncert był transmitowany przez TVP. Od 3 września do 19 listopada 2016 brała udział w szóstej edycji programu Twoja twarz brzmi znajomo, emitowanego w telewizji Polsat. Szomańska wygrała pierwszy odcinek, w którym wcieliła się w rolę Tiny Turner, a 10 000 zł, który otrzymała jako nagrodę za wygraną, przekazała fundacji „Avalon”. Także wygrała siódmy odcinek, tym razem wcielając się w Się, a kolejne 10 000 zł przekazała fundacji „Słoneczko”. Po dziewięciu odcinkach dotarła do finału, gdzie wcieliła się jednocześnie w Robina Thicke i Pharella Williamsa. Ostatecznie zajęła 2. miejsce, przegrywając z Marią Tyszkiewicz. W 2018 roku zaczęła występować jako Alexandra Spofford w polskiej wersji musicalu „Czarownice z Eastwick”, wystawianej na deskach warszawskiego Teatru Syrena (reż. Jacek Mikołajczyk). W roku 2021 wystąpiła w widowisku telewizyjnym pt. Zakochany Mickiewicz (w reżyserii Marcina Kołaczkowskiego). Córka Włodzimierza Szomańskiego. W latach 2006–2010 była żoną Jana Radwana. Od 2010 związana z reżyserem Marcinem Kołaczkowskim. Ma syna Władysława (ur. 20 sierpnia 2012). 

Data wysłania: 24.10.2022 r.
Data otrzymania: 8.11.2022 r.
Czas oczekiwania: 15 dni

Adres:
Sztukoteka
ul. Mickiewicza 74/5
01-551 Warszawa




listopada 07, 2022

1209. Edyta Jungowska

1209. Edyta Jungowska

 Cześć!

 Dzisiaj chciałabym pokazać autograf, jaki otrzymałam drogą listowną. Jest on od polskiej aktorki teatralnej, filmowej i telewizyjnej Edyty Jungowskiej.

Kilka słów o aktorce:

Edyta Romana Jungowska (ur. 1 lutego 1966 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. est absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1989). Pierwszy sukces teatralny to rola Panny Maliczewskiej w spektaklu „Zapolska, Zapolska”, w reżyserii Adama Hanuszkiewicza w 1990. W telewizji zadebiutowała rolą Konstancji Weber w „Amadeuszu” Petera Shaffera, w reżyserii Macieja Wojtyszki (Teatr Telewizji). Ma na swym koncie prawie 30 ról w Teatrze TV. W 1995 pojawiła się po raz pierwszy w Kabarecie Olgi Lipińskiej, z którym współpracowała do 2000. Szeroką popularność zdobyła dzięki roli siostry Bożenki w serialu Na dobre i na złe, występowała także w programie dla dzieci Ala i As. Była też gościem specjalnym jednego z odcinków pierwszej edycji programu Top Model. Zostań Modelką! emitowanym w TVN. Od 2010 r. również właścicielka wydawnictwa Jung-off-ska wydającego audiobooki, oraz książki dla dzieci i młodzieży. Dwukrotnie zdobyła nagrodę na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej. W 2004 odcisnęła swoją dłoń w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach. W 2019 roku wraz z Ewą Dałkowską została laureatką Nagrody im. Stefana Treugutta za „dychotomiczną kreację: pełną pasji, wykluczeń, przeciwności, a finalnie jedności w sztuce Iriny Waśkowskiej Lekcje miłości w reżyserii Rafała Sabary”. Ma syna, Wiktora, urodzonego w 1994 roku.

Data wysłania: 24.10.2022 r.
Data otrzymania: 07.11.2022 r.
Czas oczekiwania: 14 dni

Adres:
Wydawnctwo Jung-off-ska
ul. Krypska 27
04-082 Warszawa




listopada 05, 2022

1208. Marek Barbasiewicz

1208. Marek Barbasiewicz

 Cześć!

Dzisiaj chciałabym pokazać autograf, jaki otrzymałam drogą listowną. Jest on od polskiego aktora teatralnego, filmowego i telewizyjnego Marka Barbasiewicza.

Kilka słów o aktorze:

Marek Antoni Barbasiewicz (ur. 5 lutego 1945 w Przeworsku) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, malarz. Urodził się w Przeworsku na Podkarpaciu. Wkrótce wraz z rodziną przeprowadził się do Zgorzelca, a następnie do Wrocławia, gdzie w dzielnicy Oporów jego ojciec został dyrektorem warzywnego PGR-u. Jego wuj, Tadeusz Rolski, był pułkownikiem pilotem Wojska Polskiego, brał udział w II wojnie światowej, bitwie o Anglię i działaniach wojennych w Afryce. Bracia Marka Barbasiewicza także zostali wojskowymi, służyli w lotnictwie, Marynarce Wojennej. W latach 1951–1954 uczęszczał do wrocławskiej Szkoły Podstawowej nr 15. Potem z rodziną przeniósł się do Fromborka. Naukę kontynuował we fromborskiej Szkole Podstawowej im. Mikołaja Kopernika, gdzie jego zainteresowania plastyczne rozbudził ówczesny pedagog i kierownik szkoły Jan Król, m.in. rysował węglem z ogniska na workach papierowych po cukrze. W 1964 ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Piotra Potworowskiego w Poznaniu. Jego ojciec liczył, że kolejnym krokiem będą studia architektoniczne. W 1987 zdał egzamin przed ministerialną komisją i otrzymał uprawnienia artysty malarza. Jego starszy kolega z poznańskiego liceum plastycznego, Jonasz Kofta i dyrektor Teatru Polskiego w Poznaniu – Marek Okopiński, zachęcili go, aby spróbował swoich sił na egzaminie do szkoły aktorskiej. Brał udział w kabaretach, śpiewał piosenki i otrzymał wyróżnienie w konkursie recytatorskim we Wrocławiu, który wygrał wówczas Janusz Gajos. Dostał się do szkoły aktorskiej za pierwszym razem, jednak jego decyzji o karierze aktorskiej nie zaakceptował jego ojciec, z którym nie miał dobrych relacji określając go jako człowieka z „pruskim systemem myślenia”. Odcięty od pieniędzy ojca w czasie studiów, musiał szukać pomocy u swojej matki i ciotek. Wziął nawet udział w modowej sesji zdjęciowej, przez którą niemal nie został wyrzucony ze studiów. W 1968 zdobył dyplom ukończenia Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. We wrześniu 1968 został zaangażowany przez Janusza Kłosińskiego do Teatru Nowego w Łodzi, gdzie zadebiutował jako żandarm w Rewizorze Gogola u boku Kłosińskiego (ówczesnego dyrektora teatru), Bohdany Majdy, Wandy Chwiałkowskiej, Zygmunta Zintela, Wandy Jakubińskiej, Tadeusza Szmidta i Andrzeja Maya. Na srebrnym ekranie pojawił się po raz pierwszy w filmie telewizyjnym Jerzego Hoffmana Ojciec (1967) z Tadeuszem Fijewskim, a następnie w serialach wojennych – Stawka większa niż życie (1968) i Czterej pancerni i pies (1970). Na kinowym ekranie zadebiutował jako kelner w dramacie fantasy Wojciecha Hasa Sanatorium pod Klepsydrą (1973) u boku Gustawa Holoubka. Grywał amantów, ojców rodziny i twarde charaktery. Powszechnie znany jest z takich produkcji jak: Lubię nietoperze (1985), Na kłopoty… Bednarski (1986), Magnat (1986), Zabij mnie glino (1987), Żegnaj, Rockefeller (1992), Psy II (1994), Miodowe lata (1998−2003), Na dobre i na złe (2000−2005), Fala zbrodni (2006−2007), Och, Karol 2 (2011) czy Prawo Agaty (2012−2015). Współpracował z takimi reżyserami jak: Jerzy Grzegorzewski (Hamlet), Andrzej Łapicki, Jan Englert (Kordian Juliusza Słowackiego), Kazimierz Kutz (Kartoteka Tadeusza Różewicza), Janusz Wiśniewski, Jerzy Jarocki (Błądzenie według Witolda Gombrowicza), Andrzej Seweryn (Ryszard II), Zygmunt Hübner czy Kazimierz Dejmek. Stał się cenionym aktorem drugiego planu, od ról amantów (seriale: Zaklęty dwór – 1976 – i Rodzina Połanieckich – 1978 – oraz film kinowy Czułe miejsca – 1980, rola awangardowego artysty Allana Kowalskiego obok Hanny Dunowskiej) i czarnych charakterów (rola młodego wychowawcy z więzienia dla nieletnich w serialu Ballada o Januszku, czy jako „Donald”, człowiek Stawskiego w sensacyjnym obrazie Zabij mnie glino 1987), do kreowania ról homoseksualistów (postać Jurka Zbierskiego, kochanka Conrada Heinricha (Jan Englert) w dramacie Magnat i serialu Biała wizytówka (1986) Filipa Bajona, którego losy związane są dramatycznie z dziejami książąt pszczyńskich, hrabiego Paszkowskiego w dramacie polsko-amerykańskim o okupacyjnej tragedii Cyganów I skrzypce przestały grać (And the Violins Stopped Playing, 1988) czy esesmana Totha w filmie Deborah (1995), miotającego się między miłością do mężczyzny a wiernością nazistowskim ideałom) i biseksualistów (Schodami w górę, schodami w dół – 1988 – jako hipnotyzer Ordęga). W latach 1998–2003, w serialu Miodowe lata grał Jana Marszałka, szefa Karola Krawczyka – głównego bohatera (w tej roli Cezary Żak). Tę rolę powtórzył także w 2004 roku, w spin-offie sitcomu, Całkiem nowe lata miodowe. W operze mydlanej TVP2 Na dobre i na złe (2000–2005) wcielił się w postać docenta Dariusza Depczyka, specjalisty ds. lecznictwa szpitalnego Mazowieckiej Kasy Chorych, ojca Macieja. Wystąpił gościnnie w popularnych sitcomach 13 posterunek (1998) i Lokatorzy (2002) oraz serialach kryminalnych Kryminalni (2004) i Fala zbrodni (2006). Wielokrotnie nagrywał także role dubbingowe. Jego najsłynniejszą rolą dubbingową jest złowrogi lew Skaza z filmu Walta Disneya Król Lew z 1994 roku. Użyczył również głosu Skazie w sequelu pt. Król Lew II: Czas Simby i w spin-offie Lwia Straż. Pozostałe postacie dubbingowane przez aktora to m.in.: Rourke z animacji Atlantyda – Zaginiony ląd (2001), profesor Robert Kaufman z filmu Scooby Doo i cyberpościg (2001) oraz Lord Milori z filmu Dzwoneczek i sekret magicznych skrzydeł (2012). Od sierpnia 1968 przez kilka miesięcy spotykał się z tancerzem Gerardem Wilkiem. W 1992, po tym, jak pojawiła się plotka o jego romansie z nastolatką, w wywiadzie przeprowadzonym przez Marię Nurowską dla magazynu „Pani” dokonał publicznego coming outu. Tym samym został pierwszą osobą publiczną w Polsce, która na przełomie lat 80. i 90. otwarcie mówiła o homoseksualnej orientacji. Od 1978 jest w stałym związku z mężczyzną.

 Data wysłania: 24.10.2022 r.
Data otrzymania: 4.11.2022 r.

Adres:
Teatr Narodowy
Plac Teatralny 3
00-077 Warszawa




listopada 04, 2022

1208. Agnieszka Dygant

1208. Agnieszka Dygant

 Cześć!

Dzisiaj chciałabym pokazać autograf, jaki otrzymałam drogą listowną. Jest on od polskiej aktorki Agnieszki Dygant.

Kilka słów o aktorce:

Agnieszka Urszula Dygant primo voto Władyniak (ur. 27 marca 1973 w Piasecznie) – polska aktorka, znana z ról w serialach telewizyjnych, takich jak: Na dobre i na złe, Fala zbrodni, Niania oraz Prawo Agaty. Dwukrotna laureatka Telekamery dla najlepszej aktorki. Uczyła się w LVI Liceum Ogólnokształcącym im. Leona Kruczkowskiego w Warszawie. W okresie nastoletnim śpiewała w punkowym zespole Dekolt. 23 listopada 1997 zadebiutowała w teatrze. W 1998 ukończyła PWSFTviT w Łodzi i otrzymała nagrodę wojewody łódzkiego za rolę Julii w przedstawieniu Letnicy na XVI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi oraz zdobyła drugą nagrodę na XIX Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, wykonując z zespołem Macieja Pawłowskiego piosenkę Agnieszki Osieckiej „Sing-Sing”. W 2000 zagrała w nagrodzonym Fryderykiem teledysku zespołu Myslovitz „Dla ciebie”. W 2007 została drugą polską gwiazdą, która reklamowała produkty marki Garnier firmy L’Oréal. Zdobyła dziewięć nominacji do Telekamer w kategorii aktorka, dwukrotnie zwyciężając (2006, 2008) i czterokrotnie zajmując 2. miejsce (2005, 2007, 2009, 2015). W 2007 otrzymała Gwiazdę Uśmiechu na VIII Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku oraz dwie Złote Podkowy na Cieszyńskim Festiwalu „Wakacyjne Kadry” za Najlepszą rolę kobiecą w serialu komediowym (Niania) i Najlepszą rolę kobiecą w serialu sensacyjnym (Fala zbrodni). Była żoną Marcina Władyniaka. Następnie związała się z reżyserem i scenarzystą Patrickiem Yoką, z którym ma syna Xawerego (ur. 2010).

Data wysłania: 24.10.2022 r.
Data otrzymania:
.02.11.2022 r.
Czas oczekiwania: 9 dni
Adres: PRYWATNY!


 

listopada 03, 2022

1207. Wojciech Sikora

1207. Wojciech Sikora

 Cześć!

Dzisiaj po długiej przerwie chciałabym pokazać autograf, jaki otrzymałam od polskiego aktora Wojciecha Sikory znanego jako Marek Korwicki w serialu "Policjantki i Policjanci". 

Data wysłania: 18.08.2022 r.
Data otrzymania: 02.11.2022 r.
Czas oczekiwania: 76 dni
Adres: Portal społecznościowy



Copyright © Autografy Malutkiej , Blogger